Mam na imię Sandra.

To jedna z tych książek, po których naprawdę chce się coś zrobić ze swoim życiem, nawet mały krok.

Lektura, która idealnie porządkuje głowę i zdejmuje stres związany z własną twórczością. Polecam z całego serca!

Połączenie niezwykłej wrażliwości i miłości do literatury z konkretnym, pragmatycznym podejściem do procesu tworzenia i wydawania.

Autorka chyba siedzi w głowie każdego twórcy. Po przeczytaniu tej książki ma się nową energię do działania, dużo mniej obiekcji i poukładane w głowie.

Ta książka jest jak miękka kołderka, która otula i daje nadzieję oraz poczucie spokoju i zrozumienia.

Czytając tę publikację, czujesz, jakbyś rozmawiał z koleżanką, która Ci doradza, pokazuje różne wyjścia, możliwości, nic nie narzuca.

Wiem, że będę chciała do niej powrócić, kiedy pojawi się zwątpienie albo potrzeba małego przypomnienia, po co właściwie tworzę.

Wreszcie daje jasne wskazówki na to, co warto zrobić samemu, co warto zlecić specjalistom, jak komunikować się z osobami, z którymi chce się podjąć współpracę.

Najbardziej doceniam w tej książce jej szczerość. Autorka nie tylko opisuje problemy, z którymi mierzy się wielu twórców, ale też pokazuje, że lęk nie musi oznaczać rezygnacji.

Świetna! Autentyczna, osobista i prawdziwa. Dokładam ją do top kanonu obowiązkowych lektur dla każdego twórcy który chce wyjść ze swoimi dziełami do ludzi.

Dużo wartościowej treści, którą dzięki zadanym przez autorkę pytaniom można dopasować do siebie. Prosty, bezpośredni język.

Osobiście wyniosłem z tej książki kilka cennych wskazówek, które zamierzam wykorzystać w rozwijaniu własnej pasji.

Książka napisana jest prostym językiem, niezwykle szczerze. Czułam się jakbym czytała pamiętnik lub prosiła o radę najlepszą przyjaciółkę.

Wydanie książki rozłożone na czynniki pierwsze - można zaplanować koszty, rozpisać projekt i umieścić go między swoimi pozostałymi planami, żeby nie przedobrzyć i się nie wypalić.

To przede wszystkim opowieść o tym, co dzieje się w człowieku, kiedy bardzo czegoś pragnie, ale jednocześnie boi się zrobić pierwszy krok.

To świetna pozycja dla osób chcących wydać i ukazać światu swoją twórczość.

Myślę, że autorka wyczerpała temat z każdej możliwej strony, jednocześnie używając lekkiego języka, który pozwala zapoznać się z lekturą przy jednym/ dwóch posiedzeniach.

Wyraziste, pełne emocji wiersze. Ani jednego słowa za dużo.

Znajduję w tej książce pokrzepienie, że nie jestem sama z podobnymi myślami i uczuciami i że można je przekuć w coś dobrego jak ten tomik.

To, w jaki sposób te krótkie formy łączą piekielną wrażliwość i obnażenie poharatanej duszy z nieco sarkastycznym humorem, stanowi dla mnie o wyjątkowości “F41”.

Jej poezja jest jak lustro: nie upiększa, nie udaje, ale pozwala się zobaczyć. Zagląda w oczy i nie odwraca wzroku.

Choć zdecydowanie jestem dzieckiem prozy, to taką poezję mogę czytać.

I dużo, dużo emocji. Tak dużo, że przy wierszu „potrzebuję” wzruszyłam się do łez, podczas wizyty u fryzjera.

Wywołuje uśmiech na jednej stronie kiedy “też tak mam”, oraz smutek na kolejnej “bo też tak mam”.

Nie ma w nich udziwnień, są dosadne, klarowne, a jednocześnie nie brakuje im właściwej dla poezji głębi.

Polecam, ja w wierszach Sandry za każdym razem znajduję coś nowego.

Jeśli czujesz, że czasem coś Cię przygniata, że nie mieścisz się w żadnych ramach, że szukasz słów, które otulą – ten tomik jest dla Ciebie.

Niektóre wiersze są uderzające w swoim przekazie, a przy tym tak oszczędne w słowach.

To również opowieść o pragnieniu życia, o zaciekłej walce, samoakceptacji i powolnym procesie dochodzenia do siebie.

Walka jaka sie toczy w słowach wzrusza i porusza. To walka o siebie, o jutro.

Polecam przeczytać ze dwa razy, bo po przeczytaniu całości te same wiersze można zacząć odbierać inaczej.

Na uwagę zasługuje też świetne, skrupulatnie przygotowane wydanie. Polecam.

Tomik polecam wszystkim, tym którzy szukają w poezji czegoś nieoczywistego i oryginalnego.

Pomimo wątków autobiograficznych ma w sobie uniwersalną siłę.

Najlepsza poezja jaką czytałam, szczera, o życiu i problemach, o emocjach, o codzienności, taka książka kocyk, ale uważajcie, bo może wywołać ninje krojące cebulę 😉